Wstęp: Pole magnetyczne niskiej częstotliwości stosowane jest powszechnie jako magnetoterapia w leczeniu fizjoterapeutycznym. Poznanie pozytywnych efektów, jak również negatywnych skutków oddziaływania pola magnetycznego stanowi temat wielu badań. Prace doświadczalne dotyczą między innymi wpływu tego pola na częstość skurczów serca oraz zdolność antyoksydacyjną osocza.

Celem badań było sprawdzenie czy zmienne pole magnetyczne o stałej częstotliwości i indukcji, ale zmiennym czasie działania wpływa na częstość skurczów serca i zdolność antyoksydacyjną osocza.

Materiał i metody: Badania przeprowadzono na szczurach rasy Spraque-Dawley, które poddawane były działaniu pola magnetycznego o parametrach: częstotliwość 40 Hz, indukcja 7 mT, czas działania 30 i 60 min. U zwierząt doświadczalnych wykonano pomiar EKG oraz zdolność antyoksydacyjną osocza, wyrażoną w ilości zredukowanych jonów żelaza. Pomiary wykonane były: przed działaniem pola magnetycznego, po jednorazowej ekspozycji, i po 14 dniach oddziaływania.

Wyniki: W doświadczeniu zaobserwowano znaczące zwolnienie w akcji serca po 14 dniach ekspozycji. Zmienne pole magnetyczne o parametrach: częstotliwość 40 Hz, indukcji 7 mT, czasie oddziaływania 30 minut przez okres 14 dni powodowało wzrost obrony antyoksydacyjnej organizmu, natomiast zmienne pole magnetyczne o częstotliwości 40 Hz, indukcji 7 mT i czasie oddziaływania 60 minut przez okres 14 dni powodowało istotne zmniejszenie obrony antyoksydacyjnej organizmu.

Wnioski: Czas ekspozycji wpływa na częstość akcji serca, zdolność antyoksydacyjną osocza i zdolność obrony organizmu przed wolnymi rodnikami.