Wstęp: Celem badania była analiza przyczyn, objawów klinicznych, powikłań i czynników ryzyka niepomyślnego przebiegu stanu padaczkowego (SP).

Materiał i metody: Poddano retrospektywnej ocenie dokumentację medyczną 28 chorych (17 M, 11 K, w wieku 52+/-15 lat) leczonych z powodu SP w Klinice Neurologii w Zabrzu pomiędzy styczniem 1997 a marcem 2008 roku.

Wyniki: Przewlekła padaczka występowała u 64% pacjentów, średnio przez 10 lat, u 10% chorych był to kolejny w życiu SP. Najczęstszą przyczyną SP była ZZA, następnie schorzenia naczyniowe OUN i guz mózgu (odp. 32, 14 i 14%), u 25% chorych nie ustalono przyczyny SP. Dominowały napady uogólnione – 82%, u 90% chorych utrzymywały się ponad 60 min. U 43% chorych stwierdzono przy przyjęciu obecność laboratoryjnych wskaźników stanu zapalnego, ponad 20% gorączkowało, u 10% rozpoznano zapalenie płuc. U 1/3 pacjentów doszło do niewydolności oddechowo-krążeniowej, a u ponad 21% pojawiły się nowe objawy neurologiczne. W leczeniu, po benzodiazepinach, najczęściej stosowana była fenytoina we wlewie dożylnym (u 50%). 35% chorych zostało poddanych śpiączce farmakologicznej, przede wszystkim z użyciem tiopentalu lub propofolu (odp. 25 i 7%). Mechaniczna wentylacja była konieczna u 40% pacjentów. Częstość zgonów wyniosła 32%, z których 33% miało miejsce w pierwszej, a 78% do siódmej doby od zachorowania.

Wnioski: W ocenianej grupie chorych starszy wiek i ZZA były czynnikami ryzyka zgonu w następstwie SP.