Kliniczna manifestacja zakażeń układu oddechowego nie pozwala na pewne określenie czynnika etiologicznego choroby, ale na pewno dokładne badanie podmiotowe i przedmiotowe może być pomocne w ukierunkowaniu leczenia. Ok. 70% zakażeń górnych dróg oddechowych jest wywołane zakażeniem wirusowym. W zakażeniach dolnych dróg oddechowych istotna jest decyzja o leczeniu antybiotykiem, a w przypadku zapalenia płuc należy określić stan chorego w kontekście potencjalnej hospitalizacji. Wśród zakażeń bakteryjnych dominują Haemophillus influenzae, Streptococcus pneumoniae i Moraxella catarrhalis. Istotną rolę odgrywają też zakażenia bakteriami atypowymi – Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophilla pneumoniae i Legionella pneumophilla. Rola badań diagnostycznych w ocenie etiologii zakażeń nie została do końca określona i w większości przypadków jest wskazana po niepowodzeniu leczenia empirycznego. Sposób postępowania w zewnątrzszpitalnych zakażeniach układu oddechowego w warunkach praktyki ambulatoryjnej jest tematem tej pracy.