Zespół „serce-ręka” jest niejednolitą pod względem klinicznym grupą schorzeń, wśród których najczęstszym jest zespół Holt-Oram (HOS), występujący z częstością około 1:100 000 narodzin. Charakteryzuje go współistnienie wad budowy kończyn górnych, takich jak: nieprawidłowości kości śródręcza, niedorozwój, nieprawidłowa budowa (trójpaliczkowy kciuk) lub brak kciuka i kości promieniowej, oraz wad serca (najczęściej pod postacią ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu II i ubytku w przegrodzie międzykomorowej). Wyróżnia się trzy główne typy zespołu „serce-ręka”: typ I – zespół Holt-Oram, charakteryzujący się obecnością ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej i nieprawidłowościami kciuka, typ 2 – zespół Tabatznik ze skróceniem paliczka dystalnego kciuka, nieprawidłowościami budowy kończyn górnych i zaburzeniami rytmu serca, oraz typ III z zaburzeniami przewodnictwa śródkomorowego i skróceniem środkowych paliczków. Autorzy przedstawiają nowy przypadek zespołu „serce-ręka”. Rozpoznanie ustalono w oparciu o badanie kliniczne, badania radiologiczne i echokardiograficzne. U dziecka stwierdzono obustronny niedorozwój kości promieniowych i kciuków, prawostronne położenie serca i obecność przetrwałego otworu owalnego.