Znaczenie diagnostyczne przeciwciał przeciw cytoplazmie granulocytów obojętnochłonnych
Agnieszka Żak-Gołąb1*, Antoni Hrycek2, Michał Holecki3, Jerzy Chudek1
1Katedra Patofizjologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
2Klinika Chorób Wewnętrznych, Autoimmunologicznych i Metabolicznych Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
3Klinika Chorób Wewnętrznych i Metabolicznych Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
Przeciwciała przeciw cytoplazmie granulocytów (ANCA) są rodziną autoprzeciwciał skierowanych przeciwko różnym składowym cytoplazmy granulocytów obojętnochłonnych. Immunofluorescencja pośrednia wykrywa trzy typy ANCA: cANCA – typ cytoplazmatyczny; pANCA – typ okołojądrowy oraz aANCA – atypowy. Występowanie ANCA związane jest przede wszystkim z ziarniniakiem Wegenera oraz zapaleniami naczyń, ale wykrywane są również w niektórych chorobach tkanki łącznej (m. in. w toczniu rumieniowatym układowym, reumatoidalnym zapaleniu stawów, zespole Sjögrena, zapaleniu skórno-mięśniowym) oraz zapalnych chorobach jelit (w chorobie Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego). Występowanie ANCA stwierdzane było także w pierwotnym twardniejącym zapaleniu dróg żółciowych, w przewlekłych zakażeniach oraz u osób stosujących niektóre leki. Celem pracy był przegląd aktualnych danych dotyczących częstości występowania ANCA oraz ich znaczenia diagnostycznego zarówno w zapaleniach naczyń, jak również w innych chorobach, w których są wykrywane.
cały artykuł dostępny w wersji papierowej

