Autorzy przedstawiają przegląd piśmiennictwa dotyczącego diagnostyki oraz stosowanych metod leczenia zespołu suchego oka (ZSO), w tym leczenia przeciwzapalnego. Rozpoznanie ZSO oparte jest na ocenie występowania zarówno objawów subiektywnych choroby, jak i kombinacji przeprowadzonych badań klinicznych takich jak: ocena wydzielania oraz filtracji łez, stabilności filmu łzowego, zachowania ciągłości tkanek powierzchownych oka, osmolarności łez oraz badania cytologiczne spojówki. Obecnie podkreśla się dużą wartość diagnostyczną pomiaru osmolarności łez. W codziennej praktyce okulistycznej ocena stabilności łez poprzez pomiar czasu przerwania filmu łzowego (BUT) wydaje się być szczególnie cennym badaniem.

Pierwszym etapem leczenia jest zawsze próba wykrycia przyczyny ZSO a następnie eliminacja czynnika chorobowego bądź jego leczenie. Przerwanie kaskady procesu zapalnego wydaje się obecnie istotnym elementem w leczeniu ZSO, nadając leczeniu przeciwzapalnemu nową, kluczową rolę.